ZonDe zon is een ster: een reusachtige draaiende gasbol. De zon bevat 99.9 % van alle massa van het zonnestelsel. De massa van de zon is 333 000 × deze van de aarde. De Zon bestaat, op dit ogenblik, uit ongeveer 75% waterstof en 25% helium in massa uitgedrukt ( volgens het aantal atomen : 92,1% waterstof en 7,8% helium); de rest zijn ("metalen") die slechts 0,1% van de massa vertegenwoordigen. De samenstelling wijzigt langzaam omdat de Zon in haar kern waterstof omzet in helium.
De zon bevindt zich op op 1 AE (ongeveer 150 miljoen kilometer) van de aarde. Het zonlicht doet er ongeveer 8 minuten over om ons te bereiken. De zon staat ongeveer op 27.000 lichtjaar van het centrum van ons melkwegstelsel in de ongeveer 3000 lichtjaar dikke galactische schijf en de zon beweegt zich met een snelheid van ongeveer 220 km/sec in ongeveer 226 miljoen jaar eenmaal rond het centrum van ons sterrenstelsel, de melkweg.

De omstandigheden in de kern van de zon zijn extreem. De temperatuur is er 15 miljoen graden Celsius en de druk is er 250 miljard atmosfeer. Zonne-energie wordt geproduceerd door kernfusiereacties. In de kern zelf wordt elke seconde ongeveer 700.000.000 ton waterstof omgezet in helium. Daarbij komt enorm veel energie onder de vorm van gammastraling vrij. In de stralingslaag rond de kern wordt de straling voortdurend geabsorbeerd en opnieuw uitgestraald aan steeds lagere temperaturen zodat aan de oppervlakte de straling voornamelijk bestaat uit zichtbaar licht. In de buitenste zone van de zon gebeurt de energieoverdracht meer door convectie dan door straling (= convectielaag). Het duurt meer dan 50 miljoen jaar vooraleer een foton de oppervlakte bereikt.



Aan de oppervlakte van de zon, de fotosfeer genoemd, is de temperatuur ongeveer 5500° C.

Een zonnevlam is een explosie op het oppervlak van de zon, die ontstaat door het plotseling vrij komen van de energie die wordt vastgehouden in de magnetische velden. Er ontstaat straling over het hele gebied van het elektromagnetische spectrum.



NoorderlichtAls gevolg van zonnevlammen, ontstaat een stroom van geladen deeltjes die zonnewind wordt genoemd. De zonnewind veroorzaakt op aarde storingen van bepaalde radiofrequenties en het prachtige Noorderlicht. In maart 1989 veroorzaakten zeer krachtige zonnevlammen veel schade aan elektriciteitscentrales in Canada.



Een kleine laag gekend als de chromosfeer ligt boven de fotosfeer.
Protuberansen
Boven de chromosfeer bevindt er zich een ijl gas de corona genoemd, dat miljoenen kilometers ver in de ruimte kan gaan. De corona is alleen zichtbaar tijdens zonsverduisteringen. De temperatuur in de corona kan tot 1.000.000 °C bedragen. Protuberansen zijn uitbarstingen in deze chromosfeer. Zij vormen lange materiebruggen, die bij een zonsverduistering goed zichtbaar kunnen zijn.
Zonnevlekken zijn "koele" regio's, waar het slechts 4000° C is (de vlekken zien er alleen maar donker uit in vergelijking met de hetere en heldere omgeving). Zij ontstaan als gevolg magnetische storingen in de hogere convectiezone, die de warmte vanuit de stralingslaag verhindert de fotosfeer te bereiken. Zonnevlekken volgen een 11-jarige cyclus, die het klimaat op aarde kunnen beïnvloeden. Deze cyclus hangt samen met het ompolen van de zon: ongeveer om de 11 jaar wordt de magnetische noordpool de magnetische zuidpool en omgekeerd.